متن : فإن قلت : ظاهر لفظ الإجماع اتّفاق الكلّ ، فإذا أخبر الشخص بالإجماع فقد أخبر باتّفاق الكلّ و من المعلوم أنّ حصول العلم بالحكم من اتّفاق الكلّ كالضروريّ ، فحدس المخبر مستند إلى مبادئ محسوسة ملزومة لمطابقة قول الامام عادتا . فامّا ان يجعل الحجّة نفس ما استفاده من الاتّفاق ، نظير الاخبار بالعدالة و امّا ان يجعل الحجّة اخباره بنفس الاتّفاق المستلزم عادة لقول الامام و يكون نفس المخبر به حينئذ محسوسا نظير اخبار الشّخص بامور تستلزم العدالة او الشّجاعة عادة . ترجمه : اشكال بر جناب شيخ انصارى ظاهر لفظ اجماع ( از نظر مدّعى آن ) اتفاق كل است ، پس وقتى مدعى خبر از ( تحقق ) اجماع مىدهد ، خبر از اتفاق الكل ( تمام اصحاب ) داده است ، و روشن است كه حصول علم و آگاهى به حكم ( ناشى از ) اتفاق همه اصحاب ، مثل امر ضرورى و بديهى است . در نتيجه : حدس مخبر مستند به مبادى محسوسه‌اى است كه عادتا ملازم با قول امام است . حال : يا حجت و دليل ، نفس آن چيزى قرار داده شده كه مخبر از اتفاق كل استفاده نموده است ، يعنى : رأى امام نظير خبر دادن مخبر ( پس از ديدن آثار عدالت از كسى ) از نفس عدالت . و يا حجت و دليل ، اخبار او به نفس آن اتفاق كل قرار داده شده كه عادتا با رأى امام ملازم است و در اين صورت مخبر به امر محسوسى است . نظير آنكه شخص پس از مشاهده آثار و امورى كه مستلزم عدالت و شجاعت هستند از نفس آن امور خبر مىدهد .